Επίσης, σημειώνονται οι τεράστιες διαφορές μεταξύ της αλιείας στα διάφορα κράτη μέλη, που θα πρέπει να αντανακλώνται καλύτερα στην Κοινή Αλιευτική Πολιτική μετά την προβλεπόμενη αναμόρφωσή της, με αυξημένη ευθύνη των περιφερειών, αντιμετώπιση του προβλήματος του μεγέθους του αλιευτικού στόλου και βελτίωση του συστήματος των ποσοστώσεων.

Το κείμενο, που συνέταξε η Maria do Céu Patrão Neves (ΕΛΚ, Πορτογαλία) στο πλαίσιο της διαδικασίας δημόσιας διαβούλευσης, εγκρίθηκε με 456 ψήφους έναντι 50 και 65 αποχές.

Εκσυγχρονισμός του συστήματος

Για το ΕΚ, το σύστημα διαχείρισης των αλιευτικών αποθεμάτων πρέπει να απομακρυνθεί από το μοντέλο κεντρικής διαχείρισης δίνοντας, αντιθέτως, μεγαλύτερη έμφαση στις περιφέρειες, την επικουρικότητα και την άμεση εμπλοκή όλων των ενδιαφερομένων ώστε να λαμβάνει καλύτερα υπόψη του τις διαφορές μεταξύ των θαλασσών και των αλιευτικών στόλων των κρατών μελών.

Έτσι, το ΕΚ απορρίπτει μεν κατηγορηματικά κάθε απόπειρα δημιουργίας ενιαίου ευρωπαϊκού συστήματος διαχείρισης, όμως ταυτόχρονα προειδοποιεί ότι δεν πρέπει να υπονομευθεί η εναρμόνιση των κανόνων ανταγωνισμού και της αρχής των ίσων ευκαιριών για όλους τους παραγωγούς.

Οι ευρωβουλευτές κάλεσαν επίσης την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να κινηθεί προς την κατεύθυνση ενός νέου μοντέλου διαχείρισης των μικρότερων, παράκτιων ιχθυότοπων που να είναι εξειδικευμένο, απλουστευμένο και με περιορισμένη γραφειοκρατική επιβάρυνση, βελτιώνοντας παράλληλα την πρόσβαση των ιχθυότοπων αυτών στα κονδύλια του Ευρωπαϊκού Ταμείου Αλιείας.

Αλλαγές στις ποσοστώσεις

Το ΕΚ ζητά από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να εξετάσει με μεγάλη προσοχή την προοπτική νέων διαχειριστικών μοντέλων, συμπληρωματικά προς το κλασσικό σύστημα των συνολικών επιτρεπόμενων αλιευμάτων (TAC) επί των οποίων κάθε κράτος μέλος λαμβάνει ετήσια ποσόστωση, ώστε να καταστεί δυνατή και η σταδιακή κατάργηση των απορρίψεων ανεπιθύμητων αλιευμάτων.

Συνολικά, εκείνο που ζητά το ΕΚ είναι διαχείριση μακροπρόθεσμη και βασισμένη σε επιστημονικά δεδομένα για όλα τα είδη αλιευμάτων, σε αντίθεση με το σημερινό σύστημα που ενθαρρύνει πιο βραχυπρόθεσμες στρατηγικές.

Ιχθυοκαλλιέργεια

Το 60% των ψαριών που καταναλώνονται στην ΕΕ προέρχονται από άλλες θάλασσες κάτι που σημαίνει ότι είναι απαραίτητη η ανάπτυξη και ενίσχυση του τομέα της ιχθυοκαλλιέργειας, με γνώμονα την υψηλή ποιότητα και την περιβαλλοντική προστασία. Αυτό με τη σειρά του απαιτεί και τη δημιουργία προγράμματος οικολογικής πιστοποίησης με στόχο τη βελτίωση της θέσης των προϊόντων της ευρωπαϊκής αλιείας και ιχθυοκαλλιέργειας στην αγορά και την εν γένει προώθηση της υγιεινής διατροφής.

Διεθνείς συμφωνίες

Κάθε νέα συμφωνία για την πρόσβαση ευρωπαϊκών σκαφών στα ύδατα τρίτων χωρών πρέπει να αξιολογείται με βάση τα κριτήρια που έχει θέσει το ΕΚ, τα οποία βασίζονται μεταξύ άλλων στην προώθηση της αειφόρου αλιείας, την ενίσχυση της απασχόλησης στις τρίτες χώρες και την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της δημοκρατίας.

Επόμενα βήματα

Στόχος του ΕΚ είναι η διαδικασία της αναθεώρησης της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής να ολοκληρωθεί στις αρχές του 2011 ώστε να ενταχθεί πλήρως στις διαπραγματεύσεις για τον επόμενο κοινοτικό προϋπολογισμό, ο οποίος, επισημαίνει, θα πρέπει να προβλέπει αυξημένη χρηματοδότηση για την αλιευτική πολιτική ώστε να διασφαλισθεί η εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων.

Τα συμπεράσματα από την Πράσινη Βίβλο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής θα δημοσιοποιηθούν το Μάρτιο και στη συνέχεια η Επιτροπή θα εκδώσει προτάσεις νομοθετικού περιεχομένου, επί των οποίων το ΕΚ έχει, με τη Συνθήκη της Λισσαβόνας, συναπόφαση με το Συμβούλιο υπουργών